ABCDEFGHIJKLMNÑNgOPQRSTUVWXYZ

  • bí•tin

    1. 1:
      paglalagay sa isang bagay sa paraang nakasabit sa dingding o pader, o nakatalì ang pang-itaas na bahagi at hindi sumasayad ang ibang bahagi sa sahig, lupa, at katulad
    2. 2:
      ang pumipigil o sanhi ng pagkakaantala
    3. 3:
      sa larong pabítin, maliit na balag na kinasasabitan ng mga premyo at paagaw

  • sá•wang

    1. :
      malukong at malalim

  • sá•wang

    1. 1:
      magsabi o sabihin
    2. 2:
      magbukas o buksan

  • bi•tín

    1. :
      sawá

  • sá•wang

    1. 1:
      pitugo1
    2. 2:
      pinto ng kubo
    3. 3:
      pamayanang panlungsod
    4. 4: